Szlachta

Nazwa wsi Szlachta prawdopodobnie pochodzi od przewagi ludności pochodzenia szlacheckiego, a według niepotwierdzonych źródeł od nazwiska. Osadę założyli dwaj bracia: Andrzej i Piotr Szlachcikowscy. Jest to nazwisko popularne wśród wcześniejszych i dzisiejszych mieszkańców wsi.  Szlachta po raz pierwszy została wymieniona na piśmie w 1664 roku. Wykształciła się z bud smolarskich w wielodrożną osadę o samorzutnym rozplanowaniu. Wieś w chwili obecnej liczy ponad 900 mieszkańców, zamieszkałych w domach jednorodzinnych. Najstarszy drewniany dom mieszkalny liczący ok. 200 lat znajduje się przy ul. Ceramicznej.  

Do 1923 roku Szlachta należała do parafii Śliwice. W tym roku ustanowiono parafię na bazie kościoła utworzonego z budynku karczmy,  przekazanej na cele sakralne przez właścicieli miejscowego tartaku Szarlotę i Bernarda Austen.  Dzisiaj parafia liczy ok. 1500 dusz, a pięknie wyremontowany, w stylu myśliwskim kościół jest chlubą wsi.  

Po II wojnie światowej do 1960 roku sołtysami naszej wsi byli: Bronisław Tylicki, Maria Czyżewska i Władysław Czarnowski.  Następne 12 lat na włodarza wsi wybierano ponownie Bronisława Tylickiego. Kolejnym  sołtysem  był Ludwik Galikowski, który piastował swoją funkcję przez 27 lat. Od 1999 roku funkcję sołtysa wsi Szlachta sprawuje Marek Piesik.

Najdłuzsza ławka swiata

Pracownicy zakładów pracowali bardzo uczciwie przez ponad trzy tygodnie. Czuli się wyróżnieni, że to właśnie oni mają zaszczyt brać udział w tak ważnym – dla całej gminy – przedsięwzięciu.
Wreszcie nadszedł dzień 27 sierpnia 2005 r. „Załogi” z poszczególnych zakładów w firmowym umundurowaniu były gotowe do pracy. Składanie ławki przez fachowców było bardzo sprawne, trwało około 3 godzin. Komisyjnie zmierzono długość ławki – okazało się, że obecnie najdłuższa ławka na świecie ma 613 metrów i 13 centymetrów. Po godzinie 18:00, na znak, że zakończyliśmy dzieło wystrzelano kilka sztucznych ogni. Brawa były bardzo długie , odśpiewano nawet tradycyjne „STO LAT…”. A potem przy muzyce miejscowego zespołu Rewers bawiliśmy się do białego rana.
Najdłuższa ławka świata na stałe pozostanie na Gminnym Stadionie Sportowym im. Włodzimierza Kuchty w Szlachcie.

Warto zobaczyć:

• kościół parafialny pw. Najświętrzego Serca Jezusowego,
• najdłuższa drewniana ławka na świecie - stadion sportowy,
• pomnik przyrody - dąb 300 letni,
• izba regionalna - Zespół Szkół Publicznych,
• biblioteka parafialna,
• piękna lasy.

Imprezy plenerowe:

• Biegi uliczne im. Księdza kanonika Stanisława Peplińskiego – w imieniny Stanisława
• Mistrzostwa Świata na Kociewiu w Kapele – ostatnia sobota lipca

Gra w KAPELE

Opis gry w KAPELE

W grze uczestniczy od  4 do 7 zawodników.

Czas trwania rozgrywek 30 minut.

Gra jest grą indywidualną.

Na początku losowo wybiera się kapelmistrza wyposażonego w czapkę (którą rzuca w zawodnika). Zawodnik ma za zadanie rzucić kamieniem w stożek kamienny (ułozony z 5 płaskich kamieni), w  taki sposób aby go rozbić. Tutaj trzeba wykazać się precyzją.

    *
      Jeśli zawodnik rozbije stożek biegnie bezpiecznie po swój kamień, kapelmistrz musi go odbudować, wtedy może rzucać czapką (w którą jest wyposażony) w zawodnika, który ma w ręku swój kamień i znajduje się w obrębie pola do gry. Jeżeli osoba będąca kapelmistrzem trafi w biegnącego zawodnika czapką, to zamieniają się miejscami, i teraz zawodnik staje się kapelmistrzem, a kapelmistrz zawodnikiem.
    *
      Jeżeli zawodnik nie rozbije kamiennego stożka a jego kamień nie wyleci za pole gry biegnie po swój kamień, i dopiero gdy ma on go w ręku osoba będąca w tym czasie kapelmistrzem moze w niego rzucać czapką. W trakcie biegu z kamieniem zawodnik powinien stosować uniki przed czapką kapelmistrza. Jeżeli osoba będąca kapelmistrzem trafi w biegnącego zawodnika czapką, to zamieniają się miejscami, i teraz zawodnik staje się kapelmistrzem, a kapelmistrz zawodnikiem.
    * Jeśli zawodnik rzucający kamieniem nie trafi w stożek oraz jego kamień wyleci poza pole zostaje kapelmistrzem.

Poczas rozgrywki w tym czasie żaden z pozostałych graczy nie ma prawa rzutu. Wracający z kamieniem nie może wybiegać poza boisko, musi wracać do miejsca rzutu w obrebie pola gry.

W "kapele" wygrywa ten, który był kapelmistrzem najkrócej.

Grę nadzoruje sędzie, który wyposażony jest w gwizdek. Na sygnał gwizdka następuje:

    * rozpoczecie
    * oddanie rzutu
    * zmiana kapelmistrza
    * zakończenie rozgrywek

Ostateczny werdyk należy do sędziego.


Żródło - gmina Osieczna