Osieczna

Osieczna (30 km na południowy zachód od Starogardu Gd.). Wieś zwarta (783 mieszkańców), położona głęboko borach Tucholskich, nad rzeczką Prusiną, wypływającą z pobliskiego, zanikającego jeziora Grzybień (10,94 ha), a uchodzącą do Wdy w Tleniu. 3 km na zachód dwa jeziora Starzyska (5,16 ha i 2 ha). Latem ośrodek wypoczynkowy młodzieży szkolnej. Dialekt, którym mówi miejscowa ludność, przechodzi łagodnie z kociewskiego w borowiacki. Jeszcze w 1969 r. 10 gospodarzy uprawiało rolę w krowy i woły. Wieś jest siedzibą władz gminy o powierzchni 123 km2 (2951 mieszkańców).

W terenie natrafiono na ślady osadnictwa neolitycznego oraz grobów skrzynkowych (Starzyska). Prawdopodobnie istniał tu grod(ek) wczesnośredniowieczny, w wiekach XIV—XIX były tu piece smolne (resztki jednego z nich, l km na północ od agronomówki). 1,2 km na północ od agronomówki zachowały się ślady grobów żołnierzy napoleońskich. Wieś nawiedzały w przeszłości liczne pożary, z których ostatni w 1971 r. zniszczył budynki 7 gospodarzy w centrum wsi. Przetrwały wspomnienia o areszcie gminnym, specjalnie urządzonym w stodole przynależnej do plebanii, oraz o aresztach tymczasowych w podpiwniczeniu leśn. Leśny Dwór i w pomieszczeniach biura Amtskommissarza przy dawnej ul. Świerczewskiego 9 w Osiecznej (Kościuszki), w których hitlerowcy bezprawnie więzili, a nawet mordowali Polaków. Istniała Komenda Gminna Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski" (Niemczyk), na polecenie której m.in. dokonano na stacji w Osiecznej dywersji kolejowej 12.11.1943 r. Po wojnie wieś się rozbudowała o nowe osiedla mieszkaniowe. Powstały m.in. nowy zespół magazynów, wielobranżowy pa­wilon handlowy i biura GS, Dom Kultury, nowa szkoła, agronomówka, remiza strażacka i Ośrodek Zdrowia. Powstała wielobranżowa SKR. Wieś i okolice otrzymały światło elektryczne (1962).

Kościół parafialny w Osiecznej

Pomnik samolot przy ZSP w Osiecznej

 Charakterystyczna zabudowa wsi

Zwiedzanie: Kościół z 1920 r. z tablicą ku czci zamor­dowanego ks. Czaplińskiego z uroczą aleją wysokich smukłych brzóz i cmentarzem z grobami wielu zamordowanych Polaków, uczestników ruchu oporu i ofiar woj­ny 1939-1945 (fakty te wynikają z napisów nagrobko­wych), jak i ludzi zasłużonych dla środowiska, np. L. Ossowickiego. Tablica w szkole upamiętniająca walki spadochroniarzy LWP w pobliskich lasach w latach 1944-1945 (szkoła nosi imię Lotników WP). Przed samolot-pomnik, postawiony w roku XXX-lecia LWP (w szkole pamiątki z przeszłości Osiecznej). W okolicznych lasach formy wizualne upamiętniające miejsca zbrodni hitlerowskich dokonanych na J. Rybińskim, małżonkach H. i J. Donarskich oraz ich córce Gabrieli, jak i K. Milochu. Przy szosie do Osowa Leśnego pomnik ku czci leśniczego Bronisława Osowskiego, zastrzelonego w 1923 r. przez kłusownika. W pobliskich lasach występuje nader rzadki głuszec z rodziny kurakowatych, ostatni trubadur leśny. „W okresie godowym - pisze A. Sikora, Osobliwości i zabytki przyrody województwa gdańskiego, 1978, s. 61 - kogut śpiewa z niezwykłą zapalczywością swoje pieśni miłosne i zwabia w ten sposób samicę. Przy wydawaniu niektórych tonów w czasie pieśni kogut nie słyszy („głuchy jak głuszec”)”. PKS, Urząd Gminy, sklepy, bar, Bank Spółdzielczy (filia), poczta, ośrodek zdrowia, Gminna Biblioteka Publiczna, Zespół Szkół Publicznych, Samorządowe Przedszkole Publiczne.

Rezerwat „Zdrójno” (6 km od Osiecznej)
Malownicza trasa wokół Rezerwatu „Zdrójno” ma długość około 10 km. Rozpoczyna się nad jeziorem Brzezianek i biegnie nad jego brzegiem oraz wzdłuż rzeki o tej samej nazwie. Bobry, które sprowadzono na teren rezerwatu „ZDRÓJNO” ( pow. 169,97 ha) z inicjatywy Pana K. Aszyka w 1971 roku, rozmnożyły się na taką skalę, że obecnie występują przy prawie każdym większym rowie melioracyjnym. W rezerwacie występują fragmenty łęgów, na wyższych terenach fragmenty grądu i boru mieszanego oraz siedlisko głuszca, żeremia bobrów.



Żródło:
gmina Osieczna