Słowo adwent - pochodzi od łacińskiego ,,adventus" i oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan oznacza radosny czas przygotowania na przyjście Pana.
Trzy wymiary Adwentu
Najpierw wspominamy pierwsze przyjście Jezusa; łączymy się z pokoleniami ludzi, którzy od wieków oczekiwali na przyjście Mesjasza. Teksty liturgiczne tego okresu ukazują postacie tych świętych, którzy poprzedzili lub przepowiadali przyjście Mesjasza. Wspominamy dawne oczekiwanie ludzi na przyjście obiecywanego Zbawiciela. Od chwili, gdy Bóg po pierwszym grzechu dał obietnicę pojednania (Rdz 3, 15), naród wybrany z nadzieją oczekiwał jej spełnienia. Jan Chrzciciel staje się głosem wołającym, zapowiadającym przyjście Oblubieńca. Wpatrujemy się w Maryję, która w szczególny sposób Jezusa oczekiwała. Ona poprzez swoje "niech mi się stanie", które wyraża Jej posłuszeństwo, uczy nas posłuszeństwa Słowu w wierze.
Bezpośrednio nasze myśli biegną ku Bożemu Narodzeniu - oczekujemy świąt, poprzez modlitwę, roraty, adwentowe postanowienia przygotowujemy się do uroczystego obchodzenia pamiątki pierwszego przyjścia na świat Zbawiciela. Bóg stał się człowiekiem, przyszedł do nas, a więc i my winniśmy wyjść Bogu naprzeciw, aby spotkać się z wcielonym Synem Bożym. W tym czasie winno się odprawiać rekolekcje, które mają nam pomóc przygotować się na spotkanie z Jezusem.
Jednocześnie nasze myśli biegną ku przyszłości - przypominamy sobie, że kiedyś Jezus powtórnie przyjedzie na ziemię, by usunąć zło i królować nad całym stworzeniem.
Czas przygotowania na spotkanie
Oczekiwanie na przyjście Jezusa jest źródłem radości. Adwent przypomina nam, że całe nasze życie jest czekaniem. Zawsze do czegoś dążymy. Człowiek, który w życiu już na nic nie czeka jest nieszczęśliwy. Nasze życie staje się piękne dlatego, że jest czekaniem, jest dążeniem do czegoś, czekaniem na Kogoś, czekaniem na przychodzącego Chrystusa. I jest to także wreszcie przypomnieniem, że nasze życie jest adwentem - czyli czasem przygotowującym nas na spotkanie z Jezusem w chwili śmierci.
Nasza rozmowa
Odpowiada ks. Janusz Lipski, proboszcz parafii pod wezwaniem świętego Wojciecha w Starogardzie Gd.
- Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia. Jakie przesłanie dla nas powinien nieść ten czas?
- Przede wszystkim ten czas uświadamia nam, że nie jesteśmy obdarowani wielką Miłością, Miłością Boga, która inspiruje miłość do drugiego człowieka. Jest to czas Pokoju. Warto zaniechać zewnętrznych działań niszczących pokój, ale też pomyśleć o odbudowaniu pokoju w nas. Nie powinny to jednak być tylko chwilowe działania, ale takie, które będą owocowały w dalszym naszym życiu. Powinien to też być czas wyciszenia i refleksji.
- Wiele mówi się o przedświątecznej gorączce, często negatywnie. Jednak czy w tym jest coś złego? Przecież ostatecznie chcemy sprawić bliskim przyjemność.
- Pamiętajmy, że cel nie uświęca środków. Dobry cel należy osiągać korzystając z dobrych środków. Ważne jest przygotowanie zewnętrzne do świąt: dekoracje świąteczne, przygotowanie Wieczerzy wigilijnej, robienie sobie podarków. Musi to być jednak zbudowane na przygotowaniu naszego wnętrza, naszego serca. Nie możemy poddawać się gorączce zakupów aż do wigilijnego wieczoru, trzeba o tym pomyśleć wcześniej. Robienie podarunków jest przyjemne i potrzebne, przecież jest to wyraz naszej sympatii i miłości wobec tych, których obdarowujemy.
Więcej na ten temat znajdziecie w aktalnym wydaniu Gazety Kociewskiej.
Napisz komentarz
Komentarze