Odkryli zabytki i niezwykłą historię. Wyniki badań archeologicznych w rejonie baszty wysokiej

Pierwotna granica obecnie podmokłej łąki, a dawniej jeziora, znajdowała się w tym miejscu około 4 metry przed linią murów miejskich licząc od strony miasta. Kamienne fundamenty murów miejskich wykonano zatem już w terenie podmokłym, stąd ich duża masywność.

Najstarszy budynek przy ul. Zduńskiej
W czasie zasiedlania miasta w XIV wieku przystąpiono też do zasypania obniżenia przy murach miejskich. Nadkład ten mógł pochodzić z przygotowania pod zasiedlenie działek znajdujących się w wyższych partiach pagórka, na którym założono Skarszewy. Na badanym terenie nie uchwycono natomiast reliktów zabudowy z najstarszego okresu istnienia miasta. Jedynie wewnątrz baszty natrafiono na wkopaną drewnianą beczkę oraz fragment bruku, które świadczą o zagospodarowaniu wnętrza tego elementu umocnień miejskich. Beczkę wtórnie używano do dołowania wapna. Świadczy to, że pierwotnie nie znajdowała się tu zabudowa, ale dane te dotyczą tylko bezpośrednio rozpoznanego obszaru. Najstarszy budynek wzniesiono wzdłuż obecnej ulicy Zduńskiej. Zachował się jedynie jego kamienny fundament. Wzniesiono go być może już w drugiej połowie XV wieku, a został on zasypany w XVI wieku.

Znaleziono cenną monetę
Z czasami nowożytnymi wiąże się najcenniejszy zabytek ruchomy pozyskany podczas prac czyli 1 ort Zygmunta III Wazy z 1623 r. Jest to duża moneta srebrna o średnicy 2,9 cm, która była jednym z wyższych nominałów w systemie menniczym Rzeczpospolitej w początku XVII wieku – jako większy nominał jest to znalezisko stosunkowo rzadko znajdowane w toku badań archeologicznych. Ostatni okres zagospodarowania posesji wyznacza niwelacja terenu. W XIX wieku jest ona zamieszkana przez zduna o czym świadczą bardzo liczne znaleziska potłuczonych naczyń ceramicznych oraz kafli piecowych

Więcej na ten temat znajdziecie w najnowszym numerze Gazety Kociewskiej!