Pożegnanie prezes Barbary Stanuch

Prezes nie pamięta, aby kogoś niesłusznie zwolniła, choć wcale nie była typową „socjalistką”.   

- Jeżeli pracownicy dobrze pracują, trzeba ich wspierać, delegować i wymagać. Od tego jest manager – powtarzała często.
Była przewidywalna, wymagająca i wprowadziła twarde zasady. I za te zasady ją szanowano.  
- Jak się czuję? Ciężko mi, tym bardziej że ZEC Tczew to było moje ukochane dziecko od kilkunastu lat – mówiła podczas pożegnalnej kolacji. - Wspólnie budowaliśmy z sukcesem obie spółki (starogardzką i tczewska - red.) i ich wartość, wspólnie z pracownikami przeżywałam chwile i te piękne, i te trudne. Te trudne momenty, to nie były upadki, ale trudne do rozwiązania problemy. Coś razem nam się udało i ta wspólna praca budowała wspólnotę i utwierdzała mnie w przekonaniu, że są to dobre zespoły.
Przyszedł moment podjęcia decyzji o przejściu na emeryturę.
- Przecież w końcu trzeba mieć trochę czasu dla siebie i dla rodziny – nie kryła.

Podczas spotkania podziękowano prezes za wiedzę, doświadczenie, którym dzieliła się przez lata pracy w spółce starogardzkiej i tczewskiej. Przez ten czas firma otrzymała wiele nagród i wyróżnień: Solidna Firma, Przyjazny pracodawca, Diamenty Forbesa, Gazele Biznesu, nominację do nagrody Prezydenta Miasta Starogard Gdański „Wierzyczanka 2012" w dziedzinie gospodarki.
Prezes została wybrana Najbardziej Wpływową Kobietą Pomorza 2011 i (przez BRE Bank) Kobietą Przedsiębiorczą 2012.
Prezes żegnali samorządowcy, partnerzy spółek, przedstawiciele grupy kapitałowej i przedstawiciele właściciela spółek.
Wśród pamiątek, jakimi obdarowano Barbarę Stanuch był 20-letni bonsai, efektowny zawór ciepłowniczy z grawerką i orzeł chwytający strzałę w locie (Róża wiatrów).