Ludowe klimaty w Kościele. „Starogard, Starogaaard...”

Nazwa Dagadana (ДаґаДана) pochodzi od imion pań muzykujących w zespole: Dagi (Daga) Gregorowicz (wokal, elektronika, „przeszkadzajki”) i Dany (Dana) Vynnytskiej (wokal, instrumenty klawiszowe). Skład uzupełnia Mikołaj Pospieszalski (kontrabas).
Dagadana jest polsko-ukraińskim trio, łączącym różne style muzyczne.
- Przeplatając jazz, folk i elektronikę tworzą niepowtarzalny język zespołu. Pełne humoru koncerty, pokazują, że jest to ten rodzaj muzyki, który uszczęśliwia zarówno słuchaczy, jak i twórców. Ciepłe wokalizy, przetwarzanie głosu na żywo, odważne plastikowe brzmienia, transowy kontrabas oraz wykorzystanie dziecięcych instrumentów muzycznych, to recepta Dagadany na oczarowanie słuchacza dźwiękami, których nigdy dosyć – piszą o zespole krytycy, i się nie mylą.

Nie było jeszcze w Królewskim Mieście takiego koncertu z jazzowego cyklu. Polsko-Ukraiński projekt bardzo podobał się słuchaczom. Były i ludowe pieśni, i dumki, i utwory do wierszy Janusza Różewicza mało znanego, trzeciego brata sławnego Stanisława.
Szczególnie Danusia Winnicka (pisownia polska) mieszkająca we Lwowie oczarowała mnie wokalnym kunsztem i delikatną, słowiańską duszą  szaloną z jednej, łagodną z drugiej strony. Wirtuozka instrumentów klawiszowych obdarzona niepowtarzalnym głosem wykonała kilka wokaliz, których nie powstydziłaby się Ula Dudziak.
Daga Gregorowicz zza swojej konsolety przypominała chwilami DJa, umiejętnie budującego klimat koncertu.
Wykonanie piosenki „Starogard, Starogaaard...” na pewno pozostanie na długo w pamięci słuchaczy koncertu. Wykonanie było jednorazowe i niepowtarzalne. Szkoda.
Koncert był dobrze nagłośniony a efektowne oświetlenie wydobyło i podkreśliło piękno zabytkowego kościoła św Katarzyny.