Gdzie montować nawiewniki ścienne?

Czym są nawiewniki okienne i nawiewniki ścienne?

Nawiewniki powietrza to urządzenia mechaniczne, których zadaniem jest zapewnienie stałego i kontrolowanego napływu świeżego powietrza do wnętrza budynku, a w konsekwencji usprawnienie wentylacji budynku. W zależności od miejsca montażu możemy rozróżnić nawiewniki okienne lub nawiewniki ścienne.

Nawiewniki okienne

Nawiewniki okienne, jak wskazuje ich nazwa, montowane są w profilu skrzydła lub ościeżnicy okien czy drzwi balkonowych, jak i również pomiędzy górną krawędzią szyby zespolonej a ramiakiem skrzydła. Montaż może mieć miejsce zarówno na etapie produkcji, jak i można zamontować nawiewnik na wstawione już okno. Zazwyczaj mają podłużny kształt i nie rzucają się w oczy. Nawiewniki zbudowane są z zewnętrznej czerpni powietrza oraz wewnętrznego regulatora (ręcznego lub samosterującego) połączonych szczeliną, nazwaną kanałem przelotowym, w profilu okiennym. Wyjątkiem są okna aluminiowe, gdzie nawiewnik musi być fabrycznie zamontowany, a kanał przelotowy jest osobnym element. Dodatkowo w wybranych modelach nawiewników (producenta Brevis) czerpnia jest wyposażona w różnego rodzaju filtry uniemożliwiające przedostawanie się owadów czy wody.

Najpopularniejszymi rodzajami nawiewników okiennych są nawiewniki ciśnieniowe oraz nawiewniki higrosterowane. Działają one na podobnych zasadach, co ich odpowiedniki ścienne.

Nawiewniki ścienne

Nawiewniki ścienne, znane również pod nazwą nawietrzaki ścienne, montowane są na zewnętrznych ścianach budynków. Ich budowa jest bardzo podobna do nawiewników okiennych, choć ich wymiary są zazwyczaj trochę większe – również składają się z zewnętrznej czerpni oraz wewnętrznego regulatora i kanału przelotowego łączącego oba elementy. Kanał przelotowy wymaga obudowania albo dodatkowych elementów w postaci np. puszki glifowej w przypadku nawiewników glifowych. Wybrane modele nawiewników (Brevis) wyposażone są w filtry antysmogowe czy antyalergiczne oraz tłumik akustyczny.

Nawiewniki ścienne przeznaczone są do budynków wyposażonych w system wentylacji grawitacyjnej czy w mechaniczną wentylację wyciągową (mechaniczną wywiewną) lub hybrydową, zarówno domów jednorodzinnych, jak i budynków wielorodzinnych.

Rodzaje nawiewników ściennych można podzielić na trzy grupy: ręczne, automatyczne i hybrydowe.

W przypadku nawiewników ręcznych wlot powietrza regulowany jest poprzez dźwignię lub pokrętła. Są to najtańsze nawiewniki ścienne ze względu na ręczną regulację. Taka regulacja nie jest jednak wygodna i łatwo można zapomnieć o przymknięciu nawiewnika, co może doprowadzić do wychłodzenia pomieszczenia, szczególnie w sezonie grzewczym.

Automatyczne nawiewniki ścienne same regulują napływ powietrza, dzięki wbudowanym mechanizmom. Podobnie jak w przypadku nawiewników okiennych możemy rozróżnić nawiewniki ciśnieniowe, higrosterowane oraz dodatkowo termostatyczne i hybrydowe.

W przypadku nawiewników ciśnieniowych napływ powietrza jest regulowany pod wpływem zmian różnicy ciśnienia wewnątrz i na zewnątrz pomieszczenia. Ze względu na niezależność pracy od wysokości znakomicie nadają się do montażu w wielopiętrowych budynkach mieszkalnych.

W nawiewnikach higrosterowanych ilość doprowadzanego powietrza zewnętrznego regulowana jest na podstawie różnicy wilgotności powietrza wewnątrz pomieszczenia. Odpowiada za to higrometr wbudowany w regulator urządzenia. Takie nawiewniki sprawdzają się w miejscach, gdzie występuje duża wilgotność.

Nawiewniki termostatyczne są prostym rodzajem nawiewników, gdzie regulacja przepływu powietrza zależy od temperatury na zewnątrz domu. Z takich nawiewników korzysta się jednak raczej sytuacyjnie.

Nawiewniki hybrydowe oprócz sterowania automatycznego, są dodatkowo wyposażone w ręczne pokrętło, umożliwiające ich regulacją.

Gdzie rozmieścić nawiewniki ścienne i jaką ilość?

Ilość powietrza, jaka powinna zostać doprowadzona do pomieszczeń i ogólne regulacje dotyczące wentylacji budynków znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 6.11.2008 roku „W sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie”. W Rozporządzeniu określony jest minimalny strumień powietrza zewnętrznego, jakie jest doprowadzane do pomieszczeń niebędących pomieszczeniami pracy na 20 m³/h na osobę przewidzianą w projekcie budowlanym na pobyt stały. Ponadto w Polskiej Normie PN-83/B-03430 Wentylacja w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej (ze zmianami Pr PN-B-03430/ Az3 z lutego 2000 r.) zamieszczona jest minimalna wartość strumienia objętości powietrza usuwanego z poszczególnych pomieszczeń.

Powyższe informacje pomogą ustalić, ile nawiewników należy zamontować. W tym celu wystarczy zsumować ilość powietrza, jaka powinna być dostarczona oraz podzielić ją przez wydajność jednego nawiewnika przy 10 Pa. Nawiewniki powinny być zamontowane w pokojach i ewentualnie w kuchni, lecz nie montuje się ich w łazience.

Umiejscowienie nawiewnika ściennego nie powinno być jednak przypadkowe. Przed wycięciem otworu przelotowego dla nawiewnika należy wziąć pod uwagę kilka czynników, a wielkość otworu zależy od danego modelu nawiewnika. Regulator nawiewnika powinien znajdować się minimum 2 m od poziomu podłogi, natomiast środek kanału przelotowego, patrząc od wewnątrz, powinien być przynajmniej 30 cm od ościeżnicy, 15 cm od sufitu oraz 35 cm od najbliższej ściany. Najlepiej też, aby nawiewnik ścienny zamontowany był nad grzejnikiem, co pozwoli zapewnić komfort termiczny poprzez ogrzewanie napływającego powietrza.

Jak montować nawiewniki ścienne?

W kwestii montażu nawiewniki ścienne dzielą się na dwa rodzaje: proste i glifowe. W pierwszym przypadku kanał przelotowy jest przewiercony prostolinijnie przez ścianę, a czerpnia instalowana jest na ścianie zewnętrznej. Czerpnia jest jednak wyraźnie widoczna, co w przypadku starszych modeli może zaburzać estetykę elewacji budynku. Na szczęście nowsze modele mają większą gamę kolorystyczną, co pozwala na lepsze dobranie urządzenia do koloru elewacji.

Nawiewniki glifowe z kolei jako czerpnię mają montowaną puszkę glifową w węgarkowej części elewacji przylegającej bezpośrednio do ramy okiennej. Kanał przelotowy ma kształt litery „L” i łączy się z puszką glifową pod kątem prostym. W ten sposób wlot powietrza jest bardziej dyskretny oraz urządzenie ma lepsze właściwości akustyczne, tłumiąc nawet do 57 dB. Zwiększa to jednak opór hydrauliczny systemu wentylacyjnego i utrudnia swobodny przepływ powietrza w przypadku wentylacji grawitacyjnej, dlatego częściej stosuje się je wraz z mechaniczną wentylacją wywiewną lub hybrydową.

Podsumowanie

Nawiewniki ścienne są doskonałym rozwiązaniem na doprowadzenie powietrza zewnętrznego do pomieszczeń w budynku, co w dobie zwiększonej szczelności okien, jest niezbędne, by mogła sprawnie działać wentylacja grawitacyjna lub wentylacja mechaniczna wywiewna. Wydajność nawiewników ściennych jest większa niż w przypadku ich okiennego odpowiednika, zapewniają również lepszą ochronę przed hałasami, a w połączeniu z filtrami chronią wnętrze budynku przed zanieczyszczeniami. Ich montaż jest jednak trudniejszy ze względu na bardziej inwazyjny kanał przelotowy, który musi być wycięty w ścianie zewnętrznej budynku.