Źródeł radości szukać należy w sobie samym, w naszych pokładach życia duchowego.

Święta pojednania i komunii ludzi
O Świętach Bożego Narodzenia, ich wymiarze duchowym i historycznym, a także o przesłaniu na Nowy Rok, rozmawiamy z JE bp. Janem Bernardem Szlagą.

– W Kościołach palą się już cztery świece zwiastujące bliski czas Narodzenia Pańskiego. Jak Ks. Biskup radzi przeżyć te ostatnie dni przed Świętami, które nam pozostały, jeśli ktoś był zabiegany i nie miał jeszcze czasu na wyciszenie, zastanowienie się, na spowiedź św.?
– Jesteśmy zabiegani, sklepy są teraz pełne wszystkiego, oferty są znakomite, na co zresztą czekaliśmy całymi latami. Jest w końcu normalnie, ale z kolei jest obficie, bardzo obficie. W związku z tym jest taka bieganina za czymś, co może jest tańsze, może lepsze. I pewnie najlepsza recepta na ostatnie dni Adwentu to jest ta, ażeby mieć to już za sobą i teraz skupić się tak duchowo na przeżyciu, jako chrześcijanie. Skupić się na przeżywaniu tego, że to wszystko dzieje się z powodu Bożego Narodzenia, więc nie z powodu gwiazdki, śniegu tylko jest to uroczystość, która przypomina wydarzenie historyczne, które wpisało się w nasze dzieje i które trwa. To jest ciągle jedno wielkie „dziś”. Ludzie czekali na ten dzień, aż to się spełni i wtedy rzeczywiście się spełniło, kiedy aniołowie ogłosili: „Dziś narodził się Syn Boży.” To „dziś”, które trwa. Także Boże Narodzenie to jest Święto, które wymaga od nas nie tylko tego zewnętrznego splendoru, dodatkowego akcentu, jakim są prezenty, choinka itd., ale wymaga od nas spojrzenia na siebie. Uświadomienia sobie, że to wszystko stało się dla mojego dobra duchowego.

– Jak zatem nie dać sobie przyćmić tego prawdziwego wymiaru Świąt? One w tych czasach są bardzo skomercjalizowane.
– To wymaga po prostu osobistej, dobrej woli. Tego nie da się wyczytać w przyrodzie, ani w kalendarzu, ale w osobistej woli, że ja chcę pomimo tego wszystkiego albo nawet razem z tym wszystkim, chcę również przeżywać uroczystość religijną, a więc uroczystość dziękczynienia za to, że Pan Bóg wszedł w historię naszą, przez swojego Syna, jako najpierw dziecko, a potem jako nauczyciel i prorok.  

– Czy może Ks. Biskup przybliżyć nam znaczenie Wigilii, jej istotę? Często to dla wielu spotkanie z rodziną i brakuje  w tym wszystkim takiej duchowości, gdzieś po drodze się to zatraca. Czego zatem nie powinno na niej zabraknąć?
– Powinno się zacząć Wigilię od czytania Pisma Św., Ewangelii o Bożym Narodzeniu. Najlepszy jest tekst św. Łukasza. Potem życzenia i to takie życzenia, nie tylko zdrowia, czy szczęścia, ale troszeczkę pogłębione. A potem jest opłatek, to jest wtedy element religijny, opłatek jest to materia Eucharystii, to jest ważny znak. Dziwnie się czują z opłatkiem ludzie niewierzący, dla nich to jest pewnie taki dodatek folklorystyczny, natomiast dla nas jest to znak, że my tą materią się dzielimy, czy obdzielamy, ażeby starczyło dla nas wszystkich także potem tej zmienionej postaci, a zatem chleba eucharystycznego. Oczywiście kolacja jest czymś nieodzownym w tym wszystkim, ze swoimi tradycjami. Niektórzy staranie liczą dwanaście potraw itp. Powinno być zgodnie i radośnie, to najważniejsze. Uroczyście, ale zgodnie nade wszystko, żeby to był wieczór pokoju i aby byli wszyscy razem. Niekiedy jest tak, że rodzice są zapracowani, pracują w różnych porach dnia, czy nawet doby. W związku z tym dzieci są same. Niech ten wieczór będzie naprawdę wspólny, niech to będzie komunia osób, wspólnota osób. I to będzie wtedy piękne przeżycie wigilijne. A prezenty... One są dodatkiem do tego wszystkiego, co nam pomoże się cieszyć, są też symbolem darów, jakie Bóg nam przynosi, ale tym razem to ludzie obdarowują siebie tymi serdecznymi znakami.

– Nie może oczywiście nas też zabraknąć na Pasterce. Jaki jest jej wymiar?
– Pasterka to jedyna Msza Św. o północy. To co w Kościołach odprawia się wieczorami, o godz. 21:00, czy 22:00, to nie jest Pasterka, to Msza Wigilijna. Pasterka to ta Msza Św., która dokładnie dotyka tej prawdy historycznej, że północ stała się w tamtym momencie rozstrzygnięciem czasu. To była pełnia czasu, środek czasu. Dlatego my w tę północ, żeby dotknąć tej prawdy historycznej, udajemy się do Kościoła, aby stanąć, niejako w szeregu, stanąć razem z pasterzami, usłyszeć głos anielski, dla nas również przecież ważny: „Dziś narodził się nam Zbawiciel”. To jest sens Pasterki. Nie jest to też sprawa, która nas bardzo męczy, bo widać, że Kościoły są wypełnione. Tradycja jest taka, że wtedy się rozśpiewujemy kolędami i to jest także piękne, tak jakby wiwaty na cześć naszego, nowonarodzonego Króla.

– Dlaczego 25 grudnia?
– To jest dzień, kiedy obchodzono na wschodzie pogańskim narodziny niezwyciężonego słońca. Nie znamy daty dziennej narodzin Chrystusa, znamy rok w przybliżeniu, ale daty nie. I wtedy, kiedy chrześcijaństwo doszło do głosu, kiedy skończyły się prześladowania, ten dzień był bardzo popularny na świecie i uznano, że odtąd będzie to święto Bożego Narodzenia. W związku z tym, wigilia jest dzień przed tym. To jest święto stałe, Wielkanoc jest świętem ruchomym. Taka jest tego geneza, nie jest to przywołaniem daty, bo daty nie znamy, możemy mówić o godzinie, a o dacie niestety nie. Nawet o roku jest ciężko mówić.

– Jak Ks. Biskup spędzi Święta Bożonarodzeniowe?
– To są święta dla mnie bardzo miłe, bo jest okazja najpierw spotkać się w domu na wieczerzy wigilijnej, potem mam wieczerzę wigilijną w seminarium z klerykami, z profesorami. A potem jest dość pracowita Niedziela Świąteczna, w nocy jest pasterka, a o 10:00 w Katedrze mam Sumę i o 15:00 Nieszporami kończymy obchód liturgiczny.


Życzenia

Życzę, żeby te Święta mogły być na nowo przeżyciem świeżym, autentycznym, radosnym. Byśmy poczuli, że to nie dzieje się obok nas i nie wiadomo dla kogo, ale dla nas.

„On to dla nas ludzi, dla naszego zbawienia stąpił z nieba.”

Życzę, aby nie przeoczyć tej ważnej sprawy, jaką jest dostrzeżenie dnia dzisiejszego, wielkiego wydarzenia historycznego, jakim było Narodzeniem Boga Człowieka.

Nowy Rok to dla nas niewiadoma. Niestety nawet prorocy nie byli w takim zarysie zdolni oglądać przyszłości, ale zawsze wieścili potrzebę gotowego serca, nawróconego serca.
Zatem także źródeł radości szukać należy w sobie samym, w naszych pokładach życia duchowego.
Życzę, aby Nowy Rok był dla każdego z nas rokiem, który przyniesie zadowolenie, szczęście, nawet jeżeli przydarzy się jakieś potknięcie, choroba.

Biskup Pelpliński
Jan Bernard Szlaga