Uchylono uchwalone - nie sprzedadzą łącznika

Sprawa optymalnego wykorzystania łącznika ciągnie się już od wielu lat. Łącznik jest piętrowym obiektem przylegającym do Banku Spółdzielczego. Parter obiektu wykorzystywany jest przez miejskie archiwum oraz sporadycznie przez przedstawiciela PZU. Piętro łącznika użytkuje BS.

Ujawniono informacje sugerujące
Władze BS zabiegały o kupno całego łącznika aby móc w nim przeprowadzić modernizację i dostosować go do potrzeb dynamicznie rozwijającego się banku. Inwestowanie w obiekt, który nie jest własnością inwestującego jest co najmniej ryzykowne. Bank nie mógł pozwolić sobie na takie ryzyko. W ubiegłym roku grupa radnych i zrozumiała tę oczywistą oczywistość i wystąpiła ze stosowną inicjatywą uchwałodawczą. Na sesji Rady Miejskiej w dniu 21 września 2007 r. przedłożyli opracowany przez siebie projekt uchwały w sprawie zbycia w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości zabudowanej stanowiącej mienie Gminy Miejskiej Skórcz. Z uwagi na to, że grupa radnych przygotowująca ten projekt stanowi większość w Radzie Miejskiej uchwała została przyjęta. Stanowisko burmistrza w sprawie sprzedaży łącznika było negatywne więc  burmistrz jednak nie kwapił się z jej realizacją, chociaż był do tego formalnie zobowiązany. Na sesji Rady Miejskiej Skórcza w dniu 26 marca przedłożono radnym projekt uchwały uchylającej uchwałę o sprzedaży łącznika. Z uwagi na chorobę burmistrza, Ryszarda Dąbka treść tej uchwały uzasadniał zastępca burmistrza, Tadeusz Mółka.
- Po przyjęciu uchwały zobowiązującej burmistrza do sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości gruntowej, oznaczonej geodezyjnie numerem 182/5 o powierzchni  248 m kw., zapisanej w księdze wieczystej KW 6565 zabudowanej budynkiem biurowym, położonej w Skórczu przy ul. Głównej, ujawnione zostały informacje sugerujące, że podjęta decyzja była niekorzystna - informował zastępca burmistrza.

Połowa dla gminy
Ciekawe, że po około pół roku sytuacja zmienia się tak radykalnie, że aż trzeba uchylać wcześniej uchwalona uchwałę. Cóż się przez te pół roku zmieniło?  Aby to wyjaśnić trzeba cofnąć się aż do 1992 r.
- Analiza uchwały Nr VIII/63/92 Rady Miejskiej w Skórczu z dnia 10 grudnia 1992 r. potwierdziła brak ekonomicznego uzasadnienia oferty sprzedaży nieruchomości - wyjaśnia zastępca burmistrza. - W punkcie 1, paragrafu 3 przywołanej uchwały czytamy: “Uznaje się roszczenia gminy wiejskiej Skórcz do jej udziału w 50% należności uzyskanych przez gminę miejską Skórcz w przypadku sprzedaży niżej wymienionych nieruchomości stanowiących własność gminy miejskiej Skórcz“. W podpunkcie 4 tegoż punktu pierwszego wymieniono: “dwóch budynków administracyjnych w budowie, znajdujących się w oficynie nieruchomości w Skórczu, ul. Główna nr 40 (Urząd Miejski, Urząd Gminy).”
No i znalazł się powód aby nie wykonać uchwały przeforsowanej przez grupę radnych, ale aby ją uchylić. Gdyby miasto sprzedało łącznik to połowę uzyskanej kwoty musiało by oddać gminie wiejskiej Skórcz. A tego miasto nie zrobi. Lepiej dalej kasować BS za dzierżawę łącznika.
- Uzasadnionym wydaje się zatem uchylenie poprzedniej uchwały  i odstąpienie od oferty sprzedaży - wnioskował zastępca burmistrza. - Długoterminowa dzierżawa, którą można zaoferować potencjalnemu użytkownikowi, przyniosłaby dużo lepszy efekt ekonomiczny, możliwy do przewidzenia w gospodarowaniu zasobami finansowymi miasta Skórcz.

Dzierżawa przed uchwałą
Aby nie pozostawić radnym żadnych złudzeń i wątpliwości jak mają głosować Tadeusz Mółka poinformował, że właśnie dzisiaj w południe podpisał z władzami Banku Spółdzielczego w Skórczu stosowne dokumenty na dzierżawę całego łącznika przez Bank aż do 2020 r. Informujemy, że dyskusja sesyjna nad uchyleniem uchwały o sprzedaży łącznika odbywała się około godziny 18 czyli ok. 6 godzin po akcie wydzierżawienia łącznika.
W świetle powyższych argumentów i faktów dokonanych radni uchwalili projekt uchwały uchylającej uchwałę o sprzedaży łącznika.