Dokąd ludzie nie wracają. Fakty i mity o poszukiwaniach zaginionych Gdy ludzie nie wracają

Tylko upór  i ciężka praca trzech funkcjonariuszy z Sekcji Kryminalnej Komendy Powiatowej Policji w Starogardzie Gd., którzy na co dzień zajmują się poszukiwaniem osób zaginionych, pozwala w wielu przypadkach przywrócić  rodzinie spokój, odnajdując zaginionych.

Efekty współpracy
Podczas poszukiwań policjanci z tej sekcji w swoich działaniach wspierani są przez  innych funkcjonariuszy. Współpracują między innymi z dzielnicowymi, policjantami patrolującymi ulice miasta, funkcjonariuszami „drogówki”, czy sekcją Dochodzeniowo -Śledczą. Pomocną dłoń wyciągają również strażacy, funkcjonariusze straży leśnej, straży rybackiej oraz rodzina i sąsiedzi zaginionej osoby. W roku ubiegłym podczas poszukiwań zaginionej 86-latki, starogardzka policja poprosiła również o pomoc miłośników paramotolotni. I był to strzał w dziesiątkę. Jeden z nich odnalazł kobietę leżącą w wysokim zbożu około 800 metrów od miejsca, gdzie widziano ją po raz ostatni.
Kobieta była wyziębiona, przemęczona. Z uwagi na podeszły wiek oraz wyziębienie trafiła na obserwację do szpitala. Kto wie, jaki mógł być finał tych poszukiwań, gdyby nie wsparcie z powietrza?

Gdy giną dzieci
Każdego roku znika z domów w powiecie starogardzkim niemal 60 osób. W tej liczbie mieszczą się także ucieczki młodzieży z domów rodzinnych bądź z placówek wychowawczych. Przyczyny bywają różne, ale zdarzają się także nieporozumienia rodzinne, lub po prostu - jak twierdzi policja - złe traktowanie dziecka przez rodziców czy opiekunów. Nasi funkcjonariusze jednak dość szybko lokalizują takich „uciekinierów”.
 - Sprawy zaginięć, szczególnie dzieci, są traktowane szczególnie priorytetowo, jako pierwszej kategorii czyli tak, jak by było zagrożone życie i zdrowie osoby zaginionej – mówi st. sierżant Marcin Kunka, rzecznik prasowy Komendy Powiatowej Policji w Starogardzie Gdańskim. – Jednak, gdy z domu ucieka dziecko -jest to sygnał, że w rodzinie może dziać się coś niedobrego. I temu należy się uważniej przyjrzeć. Bierzemy pod uwagę wszystkie możliwości. Szczegółowo analizujemy przyczyny ucieczki młodej osoby z domu, bo nic nie dzieje się bez powodu. Nawiązujemy kontakt ze znajomymi oraz osobami najbliższymi dla osoby zaginionej. Do poszukiwań mobilizujemy wszystkie możliwe do wykorzystania siły policyjne.

Mity o zgłoszeniach
Absolutną nieprawdą jest, jak twierdzi starogardzka policja przekonanie społeczne, że musi minąć 48 godzin od zaginięcia osoby, by policja zechciała przyjąć zgłoszenie o zaginięciu. Tak samo mitem jest to, że policja nie współpracuje z rodziną i znajomymi osoby zaginionej. Jeśli zachodzi podejrzenie, że zaginęła jakaś znana nam osoba - krewny, sąsiad czy znajomy możemy, bez względu na porę dnia czy nocy, zawiadomić o tym policję. Pamiętajmy jednak, aby w miarę swoich możliwości sprawdzić najbliższą rodzinę i otoczenie zaginionego, rozpytać sąsiadów. Może dzięki temu uda się nawiązać z zaginionym kontakt telefoniczny.  W przypadku zgłoszenia zaginięcia osoby, dyżurny komendy skieruje policjanta, który przyjmie stosowne zawiadomienie. Kwalifikacja, czy jest to zaginięcie czy ucieczka z domu, zależy od przedstawionych okoliczności. Poszukiwacze wysyłają informację do policyjnego systemu informatycznego i wówczas każdy funkcjonariusz w kraju i za granicą wie, że taka osoba jest poszukiwana.
Być może niewiele osób wie, że zaginięcie może zgłosić nie tylko krewny, ale też obcy, na przykład sąsiad, koleżanka itd. Według policji reakcja sąsiadów na to, co dzieje się w pobliżu jest bardzo ważna, bo pozwala często zapobiegać wielu tragediom.
Osoba zgłaszająca, by ułatwić pracę policji, powinna być przygotowana, by udzielić jak najwięcej informacji o zaginionej. Dobrze byłoby, gdyby posiadała aktualne zdjęcie człowieka, który ma być poszukiwany. Na każdym etapie i w każdym momencie można dopytywać się o postępy i czynności podejmowane w sprawie, jak też uzupełniać informacje o zaginionych ludziach.

Chcą zniknąć
Najdłużej policjanci ze Starogardu poszukiwali osoby zaginionej przez okres 15 lat.
Funkcjonariusze mówią, że zdarzają się też zaginięcia, gdzie odnalezione zostają już tylko zwłoki. To dla policjantów najgorszy scenariusz. Tak było na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat, aż w 5 przypadku. Wówczas odnaleziono już tylko zwłoki.
Jednak cieniem kładą się nadal nieustalone losy 2 osób, które zaginęły w latach 1994 do 2008r.
Policjanci nie mogą się pogodzić z nierozwiązanymi sprawami i z uporem twierdzą, iż nie dadzą za wygraną, dopóki nie odpowiedzą sobie na pytanie- co stało się z zaginionymi osobami?
Na terenie powiatu starogardzkiego najczęściej zgłaszane są zaginięcia kobiet. W roku 2008 zaginęły 32 kobiety oraz 18 mężczyzn. W tym samym okresie policjanci poszukiwali 35 osób dorosłych i aż 15 niepełnoletnich mieszkańców powiatu. Nadmienić należy, że najwięcej pracy, jeżeli chodzi o poszukiwania osób zaginionych policjanci z komendy przy ul. Boh. Getta 2 mają w okresie letnio- jesiennym. Wówczas spore rzesze ludzi wyruszają do lasu na grzybobrania. Komenda w Starogardzie obejmuje swoim działaniem znaczne połacie lasów, Borów Tucholskich oraz jezior. Na tym właśnie terenie podczas zbierania grzybów czy leśnych spacerów ginie najwięcej osób.
Praca w zespole poszukiwań nie jest łatwa, ale upór policjantów zajmujących się zaginięciami sprawia, iż rodziny często mogą odetchnąć z ulgą.

* * *

W roku 2007 było 55 zaginięć, w 2008 - 50. Warto podkreślić, że zdecydowana większość z tych zgłoszeń została wyjaśniona. ( Ze zgłoszeń dokonanych w 2008r. nie udało się odnaleźć 1 osoby zaginionej). Kontakt do Zespołu Poszukiwań i Identyfikacji Osób KPP w Starogardzie: 058 737-03-55.