Beztroski jak… alkoholik

To powoduje, iż tacy ludzie  niewiele sobie robią z wyroków sądowych, nakazujących przymusowe leczenie szpitalne wiedząc, że zanim przyjdzie ich kolej, miną długie miesiące pławienia się w uzależnieniu.

Potrzeba picia
Potrzebne jest ciągłe obalanie społecznego mitu mówiącego o tym, że uzależnienie oznacza tylko picie wódki, natomiast ten kto pija piwo, alkoholikiem nie jest. Nic bardziej kłamliwego-przekonuje specjalista psychiatra Krzysztof Kołcz, ze Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Starogardzie Gdańskim.
- Każdy alkohol, zarówno najtańszy „sikacz”,  jak i najdroższa whiskey, każdy napój z alkoholem, piwo, koktajle, drinki - wszystko to może uzależnić. Promile są promilami, niezależnie od jakiego alkoholu w organizmie się wzięły. I każdy, kto odczuwa nieodpartą potrzebę wypicia któregoś z  alkoholi, kto utracił kontrolę nad piciem, jest alkoholikiem – mówi psychiatra.
Co ciekawe - mylne jest także przekonanie, iż alkoholik to ktoś kto musi pić codziennie. Wcale nie musi – bywa że pije kilka dni, a potem przez dłuższy czas nie sięga w ogóle po napoje procentowe, gdy nagle znowu dopada go nieodparty przymus wypicia. Alkoholikiem jest także ktoś, kto cały tydzień pracuje, jednak wyczekuje soboty bo wie, że wówczas sobie wypije i tylko taki cel weekendu mu przyświeca.
- Jeżeli czeka na tą sobotę i wypicie alkoholu u takiego człowieka spowoduje , iż on czuje się wtedy dobrze i tylko wtedy czuje się dobrze, a z kolei gdy nie może z różnych powodów się napić w sobotę, to jest notorycznie zły, uważając że weekend jest zmarnowany, to z pewnością jest on alkoholikiem – zapewnia lekarz K.Kołcz.

Szkody
Alkoholizm w każdym człowieku powoduje szkody biologiczne, ekonomiczne i społeczne. Czyli od uszkodzenia wątroby i innych organów, skoki ciśnienia, w perspektywie uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Jeśli chodzi o szkody społeczne i ekonomiczne: wiadomo jak alkohol działa na funkcjonowanie nie tylko człowieka jako jednostki, ale i całej jego rodziny i często też otoczenia, brak pieniędzy na alkohol powoduje różne zachowania ukierunkowujące alkoholika na zdobycie środków na alkohol, a każdy sposób jest wówczas dobry… Alkoholizm jest często chorobą całej rodziny i taki stan trwa latami. Niestety zanim ktoś w końcu decyduje się na szukanie pomocy w takiej sytuacji, często alkoholizm jest już bardzo zaawansowany. Tak bardzo, iż nakaz zgłoszenia się na leczenie wydaje sąd, bo taki uzależniony wcale nie widzi ani problemu ani potrzeby wyrwania się z nałogu, bądź często po prostu nie ma na to sam siły.
W przypadku zasądzenia przymusowego leczenie stacjonarnego (czyli pobytu w oddziale szpitalnym), szpital otrzymuje wiadomość z sądu, a następnie wpisuje taką osobę na listę i powiadamia ją o tym fakcie i o terminie zgłoszenie się na leczenie szpitalne Gdy pacjent się nie stawi, zostaje dowieziony przez policje.

Skandalicznie mało łóżek
- Większość pacjentów zgłasza się w wyznaczonym terminie, jednak ok. trzydzieści procent musi zostać dowiezionych przez policję. Przyjmujemy na leczenie osoby od 18 roku życia. Problem polega na tym, że na specjalnym oddziale dla alkoholików mamy tylko 50 łóżek, a teren kierowania do nas takich osób obejmuje całe województwo, odliczając jedynie Trójmiasto. Duża część osób przyjmowanych na leczenie przeciwalkoholowe trafia z konieczności także na nasze oddziały ogólno psychiatryczne – podkreśla psychiatra Krzysztof Kołcz.
Czas oczekiwania, z uwagi na bardzo ograniczona ilość miejsc i ogromne potrzeby w tym zakresie, też nie jest krótki. Wynosi on ok. pół roku!  Leczenie trwa - z powodu nawału pacjentów, bo szpital przyjmuje po dwóch trzech pacjentów dziennie – od ok. 4 do 6 tygodni. Choć lekarz przyznaje, że czasem powinno ono trwać dłużej. Bardzo częste są przypadki, że osoby zmuszone przez sądy do poddania się leczeniu, po prostu są w szpitalu tylko po to, by być i tyle. Leczyć, ani wyleczyć się wcale nie zamierzają. A proces wychodzenia z alkoholizmu jest trudny i wymaga ogromnej pracy od samego pacjenta. W szpitalu pacjentów takich można odwiedzać.
- Największym problemem w leczeniu pacjentów „odwykowych” jest przejście tegoż pacjenta z oddziału przeciwalkoholowego, gdzie odbywa się detoksykacja organizmu, na tzw. oddział terapeutyczny. Niestety osoby które nie chcą poddać się wszelkim formom leczenia wraz z terapią i nie mają w sobie motywacji wyjścia z nałogu, często do nas wracają, co nie jest rzadkością – informuje K.Kołcz.
Oczywiście leczenie jest leczeniem przymusowym i pacjent z niego zrezygnować nie może. Niestety taki przymus często, jak mówią także inni lekarze i terapeuci-na niewiele się zdaje, gdy człowiek sam nie ma w sobie chęci wyrwania się z tego nałogu.