Pod słomianą strzechą - napowietrzna informacja

Jeszcze niedawno ten budynek straszył obskurną elewacją. Tuż obok kościoła. Naprzeciw figury św. Rocha. W reprezentacyjnym punkcie Osieka. Dzisiaj budynek jest pięknie odnowiony. Mieści się w nim Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej i Punkt Informacji Turystycznej. W sezonie letnim korzysta z niego także policja.

Pytają o wszystko
- A dzisiaj przenieśliśmy się na powietrze. Jesteśmy pierwszym straganem od plebanii. To doskonałe miejsce. Prawie wszyscy zaczynają obchód straganów od naszego punktu - mówi Stanisława Wolszlegier, obsługująca ten Punkt Informacji Turystycznej. - Przez długie lata PIT mieścił się w naszej bibliotece. To było jednak nieco na uboczu. Teraz mamy punkt w samym centrum Osieka. Tu odwiedza nas o wiele więcej turystów. Przyjeżdżają do Osieka z całej Polski. Są bardzo ciekawi naszego regionu. Pytają dosłownie o wszystko. Najczęściej pytają o historię Osieka, o najciekawsze miejsca i o zabytki. Bardzo poszukiwane są, różnego typu mapy naszych okolic. Turyści szukają map ze ścieżkami rowerowymi, szlakami pieszymi a nawet map sływów po Wdzie. Większość takich map posiadamy. Chociaż aktualnych map nigdy nie jest za wiele. Warto je wydawać i dbać o to aby były aktualne i atrakcyjne. Nieco gorsza jest sytuacja z monografiami i albumami. Tego typu wydań jest wciąż zbyt mało. Czekamy na szczegółowe opracowania historyczne dotyczące naszych miejscowości czy parafii. Była u nas studentka, która pisze pracę magisterską o Osieku. Myślę, że warto skorzystać z materiałów przez nią zebranych i wydać je w formie książkowej. Ja się nie znam na formalnościach wydawniczych ale przecież, są wszędzie specjaliści od promocji. Wiele osób pyta o Kociewie. Często przyznają, że słyszą o Kociewiu po raz pierwszy. Opowiadam im wszystko co sama wiem. Podsuwam książki o Kociewiu.

Wzorzec stroju kociewskiego
- Ostatnio jednak miałam mały kłopot. Zapytano mnie o wzorzec stroju kociewskiego - wspomina pani Stanisława. -  Pytał o to turysta z Łodzi, który widział zespoły kociewskie na festiwalu w Piasecznie. Jego zdaniem, poszczególne stroje różniły się znacznie pomiędzy sobą. Nie potrafiłam temu turyście pokazać wzorca stroju kociewskiego. Obiecałam, że jak przyjedzie do Osieka za rok to mu taki wzorzec spróbuję pokazać. Mam więc prośbę do specjalistów, regionalistów aby mi pomogli odnaleźć taki wzorzec. Oczywiście jeżeli on istnieje. Łatwiej mi było rozmawiać o kociewskich haftach. Tu sprawa jest jasna. Zostały opracowane dwa albumy haftów kociewskich. Jeden album opracowała Maria Wespowa a drugi Magdalena Garnyszowa. To są nieocenione albumy. Strój kociewski powinien mieć podobny album. A może ma a ja o tym nie wiem. Turyści pytają także o herb Osieka. Są zaskoczeni gdy im mówię, że Osiek nie ma herbu i posługuje się logo herbowym. Tłumaczę, że właśnie trwają prace przygotowawcze związane z ustaleniem elementów heraldycznych i rozpoczęciem procedury uzyskania herbu. Pracuje nad tym sporo osób. Mieszkający w Wycinkach artysta, Zenon Usarkiewicz opracował już nawet kilka szczegółowych propozycji herbu. Pewnie wkrótce Osiek będzie miał swój herb. Aby jednak nie myślano o nas źle, natychmiast mówię, że Osiek ma piękny hymn. Można go wysłuchać na naszej stronie internetowej.

Widać kobiecą rękę
- Czy ma pani książki naszej pani wójt - przerywa rozmowę elegancka kobieta. - O, widzę. Nawet ma pani dwie pozycje książkowe pani wójt Stanisławy Kurowskiej. Poproszę obie.
Przyjeżdżamy tutaj każdego roku. Z mężem. W wakacje. Od 27 lat. Z Gdyni. Mamy tutaj swoje siedlisko. W ostatnim czasie zaszło tu wiele pozytywnych zmian. Widać kobiecą rekę w rządzeniu Osiekiem. Chcieliśmy pani wójt podziękować i pogratulować ale nie spotkaliśmy jej.
- Pani wójt jest aktualnie na urlopie. Jeszcze tydzień - informuje pani Stanisława pakując książki.
- Dotychczas to wydawało nam się, że tu nie było wspólnego działania. Jakby wójt sobie a pleban sobie. Teraz czuje się zgodne działanie wszystkich. Po efektach tak to oceniam - kontynuuje Lidia Misiewicz z Gdyni.
- W tym roku nie miałem problemu z zaparkowaniem na placu przed szkołą. Wszystko było pootwierane - dodaje mąż pani Lidii, Stanisław. - Taka niby drobna rzecz a cieszy.
Do stoiska podchodzą kolejni turyści. Oglądają książki. Rozmawiają.

PUP wspiera
- Pracuję w punkcie dopiero od 23 lipca. Przedtem byłam bezrobotna - mówi pani Stanisława. - Dzięki staraniom pani wójt i wsparciu Powiatowego Urzędu Pracy mam tę pracę. Pracuje ze mną koleżanka, Lena Firyn. Ona tez była bezrobotna. Pracujemy na dwie zmiany. Przez cały tydzień. W dni powszednie pracujemy od godz. 14.00 do 21.00 a w piątki, soboty i niedziele od godz. 9.00 do godz. 21.00. Dzisiaj Lena przychodzi na godz. 14.00 i przez 2 godziny będziemy pracować we dwie. Wtedy powinien być największy ruch bo akurat zakończy się msza święta.