Więcej stoją niż jeżdżą

Postój taxi przed Biedronką. Stara budka z telefonem. Prawie zabytek. Na metalowej obudowie budki numer telefonu taxi. Obok budki stoją same mercedesy. Upał. Drzwi taksówek są szeroko pootwierane. Naturalna klimatyzacja.

Trzymaliśmy się najdłużej
- Panie, ja już tu waruję od 4 godzin i dopiero zarobiłem 7 zł  - mówi kierowca pierwszego mercedesa. - Takie czasy. Jak pan chce dowiedzieć się więcej o naszych problemach to niech pan pogada z Adamem. On jest takim naszym, nieformalnym szefem. Stoi za mną.
Podchodzę do białego mercedesa pana Adama.  
- Dobrze pan trafił, witam - kordialnie rozpoczyna rozmowę Adam Biesek, jeden z weteranów starogardzkiego taxi. - Od 50 lat mieszkam w Starogardzie i z tego aż 28 lat poświęciłem jeżdżeniu taryfą. Praktycznie całe moje życie zawodowe to taxi. Różnie bywało ale tak źle jak teraz to nie było nigdy. Więcej się stoi niż jeździ. Dawno bym to rzucił ale muszę dotrwać do emerytury. Tak jak większość moich kolegów, taksówkarzy. Prawie wszyscy taksówkarze starogardzcy są w wieku o mało co emerytalnym. Młodzi nie garną się do tej roboty. Wcale się im nie dziwię. Kiedyś to było inaczej.
- Za komuny? - podpowiadam.
- Tylko nie za komuny. U nas nie było komuny tylko takie nie wiadomo co. Ni pies nie wydra coś na kształt świdra jak mawiał niezapomniany sekretarz, Władysław Gomułka śmieje sie pan Adam. - Teraz mamy podobny niby kapitalizm. Jak go zwał tak go zwał a biednemu zawsze wiatr w oczy. Chociaż, po prawdzie to kiedyś było lepiej. Przede wszystkim byliśmy zjednoczeni jako taksówkarze. Mieliśmy swoje Zrzeszenie Transportu Prywatnego. Szefowałem temu Zrzeszeniu na Starogard. Walczyliśmy o nasze prawa. Po zmianach ustrojowych zaczęto ograniczać działalność Zrzeszenia. Powiat po powiecie. My trzymaliśmy się najdłużej w całym województwie pomorskim. Ale w 2000 r. wszystko diabli wzięli. Teraz jesteśmy zdani na indywidualne działania.

Kursy wokół komina
- Przez te lata pracy straciłem słuch i muszę korzystać z aparacika - tłumaczy pan Adam. - Walczę o to aby uznano tę utratę słuchu jako chorobę zawodową. Pyta pan o tamte, stare lata. Wtedy taksówkarz to był ktoś. Przede wszystkim był właścicielem samochodu a samochodów nie było tak dużo jak teraz. Był także niezależny od władzy. Nie musiał nikomu "czapkować". Taksówkarz sam sobie był dyrektorem. I klientów było więcej. My byliśmy uzupełnieniem transportu publicznego. Wydaje mi się także, że wtedy korzystanie z taxi nie było luksusem. Robiliśmy nawet bardzo długie kursy. Teraz to jeździmy wokół komina. Praktycznie tylko w sytuacjach awaryjnych.  Najczęściej do szpitala. No i wtedy taryf było mniej. Na całe miasto było około 30 taksówek. Dzisiaj mamy ich dwa razy więcej.
Urząd Miasta Starogard informuje, ze na 20 czerwca br zarejestrowanych jest w mieście 3 134 podmiotów gospodarczych w tym 59 taksówek osobowych, którym wydano stosowne licencje. W tym roku tylko jedna osoba uzyskała licencje taksówkarza.

Taksówkowe "pająki"
- Powiedz też o "pająkach" - krzyczy jeden z taksówkarzy.
- To dodatkowy problem. Mamy coraz więcej nielegalnych, pseudo taksówkarzy. Nazywamy ich "pająkami" - wyjaśnia pan Adam. - Najwięcej "pająków" wyjeżdża w weekendy. Podjeżdżają pod przystanki autobusowe i proponują swoje kursy. Mają silne argumenty ekonomiczne. Obliczają ile kosztują 4 bilety autobusowe do jakiejś miejscowości i proponują szybki, wygodny przewóz za niższą cenę. Nikt z nimi nie walczy. Powinna robić to Inspekcja Transportu Drogowego ale ostatni raz widziałem w Starogardzie ich patrol jesienią ubiegłego roku. "Pająki" jeżdżą więc całkowicie bezkarnie. I wcale nie tak tanio jak mówią. Dla przykładu podam, że legalny kurs taxi z dworca PKP na łapiszewski cmentarz kosztuje około 10 zł. Czy to jest drogo? Stawka taryfowa nie zmieniła się u nas od ponad 10 lat. Takie są realia naszej, taksówkowej profesji.

Dziadki na "dziadkach"
- A nasze mercedesy? Nie ma czego zazdrościć. To są "dziadki". Tak jak większość z nas, taryfiarzy. Mają po prawie 20 lat i przejechane po około miliona kilometrów. Pewnie pójdą razem z nami na emerytury - mówi pan Adam.
Z niebieskiej budki telefonicznej dobiega głośny sygnał. Ktoś chce zamówić kurs. Pan Adam odbiera zgłoszenie.
- Na ulicę Zachodnią? Dobrze, już jadę. Biały mercedes - informuje klienta Adam Biesek. - Przepraszam, muszę jechać. Klient nasz pan. My to jeszcze pamiętamy i realizujemy. To mój pierwszy kurs w dniu dzisiejszym...