Tęsknota za socjalizmem? Śpiewający wójtowie

Co oderwało ludzi od telewizorów? Piosenki z lat siedemdziesiątych w wykonaniu amatorów.
Świetnie pomyślany został scenariusz autorstwa Danuty Guzińskiej – Zaremba. Ilustracjami były zdjęcia z epoki i rzecz jasna- piosenki. Nam nieco zabrakło rekwizytów z tamtych czasów. Choćby butelek po oranżadzie, saturatora i ówczesnych gazet albo cukrowej waty.
-Działo się to całkiem niedawno w pewnym państwie położonym w samym sercu Europy – mówiła z offu pani Danuta-  Liczba mieszkańców wynosiła wtedy 34 miliony 200 tysięcy, a co roku rodziło się 646 tys.400 dzieci, co zapoczątkowało tzw. wyż demograficzny. Po nieudanych rządach Wiesława G. I Józefa C. nadszedł czas na zmiany. Choć od Wschodu nadal wiały nam wiatry prosto w twarz wszyscy doskonale orientowali się gdzie był wschód i zachód- ponieważ na wschód jechały zawsze pociągi załadowane towarami, a puste wracały na zachód.
Piosenki budziły żywe reakcje. Alibabki jak żywe śpiewały „Kapitańskie tango”, Asia Linda „Tyle słońca w całym mieście”, a Ania Klaman „Kawiarenki”. Owacje dostał Dariusz Kwiatkowski za wiązankę utworów niezapomnianych Czerwonych Gitar. Dorota chciała pojechac „Winda do nieba”, a Ania Groth przekonywała, że: ”Zapomnisz kiedyś, ze to ja”. Jarosław Otta na co dzień pracujący w starogardzkim Urzędzie Miejskim udanie wcielił się w Krzysztofa Krawczyka i zaśpiewał „Parostatek”. Ciekawostką jest fakt, że autorem tekstu jest Tadeusz Drozda. Nie mogło zabraknąć „Gawędy”, która wyśpiewała kultowe „Czarne wrony” i „A ja mam psa”. Oktawian zdyskontował Marka Grechutę i wykonał jego „ Nie dokazuj”, a Jola Ignaciuk dawała „Obietnice”. Na scenie ponownie pojawiły się Alibabki z słynnym „Kwiatem jednej nocy”, a Teresa Baczkowska udanie sparodiowała Izabelę Trojanowską w jej hicie sprzed lat ”Wszystko czego dziś chcę”. Szkoda, że nie było „Podaj cegłę”. Marta i Oktawian opowiedzieli śpiewem historię kłopotów z wejściem do kina, bo ”Dozwolone od lat 18”.
Niezwykłą odwagą i ładnym głosem wykazał się wójt gminy Kaliska Antoni Cywiński (ten sam, który nie obraził się za opisanie dzikiego wysypiska śmieci w Piecach na naszych łamach, podziękował nam za krytykę i, mało tego- spowodował, że na Czubnicy jest dziś porządek. Brawo wójcie!). Wójt zaśpiewał „Ważne są  tylko te dni...” z repertuaru Marka Grechuty. Piękne słowa:
” Tyle było dni do utraty sił
   Do utraty tchu, tyle było chwil
    Gdy żałujesz tych z których nie masz nic
     Jedno warto znać, jedno tylko wiedz
     Że ważne są tylko te dni
     Których jeszcze nie znamy
     Ważnych jest kilka tych chwil
      Tych na które czekamy.”
Dalej Alicja wyśpiewała „Ludzkie gadanie”, a Joanna Trawicka „Kolor nieba z moich stron” z repertuaru Seweryna Krajewskiego, którym ówczesna władza katowała nas od rana do wieczora w radio i telewizji- o ile coś co miał zaledwie dwa pasma można nazwać telewizją.
Jakby było mało jednego śpiewającego wójta, na scenie pojawili się wszyscy panowie występujący tego wieczora wraz z wójtem Krzysztofem Trawickim, którzy przeobrazili się na ten moment w zespól VOX i zaśpiewali a’capella „Szczęśliwej drogi już czas”. My wolelibyśmy „Bananowy song”. Potem Kasia prosiła „Chodź pomaluj mój świat”, a Ania, Antoni i Dana twierdzili, że „ Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma”. Na deser wystąpił wójt K. Trawicki i zaśpiewał solo „Zielone wzgórza nad Soliną”. Naszym zdaniem musi jeszcze trochę poćwiczyć.
Impreza byłą bardzo udana. Gratulujemy dyrektorowi Markowi Drawsowi, tego że wpuścił konkurencję na swój teren. Okazuje się, że warto było. Tym bardziej, że w przygotowaniu jest już koncert z piosenkami z lat osiemdziesiątych. Szanujmy wspomnienia, smakujmy ich treść...