Dwa pokolenia mówią na mnie Pan Jazz

Z Leszkiem Dranickim  absolwentem gdańskiej PWSSP, wokalistą i gitarzystą jazzowym zaproszonym do naszego miasta przez Zbigniewa Domachowskiego, w przerwie pomiędzy lekcjami dla gimnazjalistów w Państwowej Szkole Muzycznej im. Witolda Lutosławskiego w Starogardzie Gd. rozmawia Jarosław Stanek.

- Warto edukować muzycznie młodzież?
-    Ja to robię 21 lat w Gorzowie Wielkopolskim. Zaczęło się w Gdańsku i Bydgoszczy, teraz jest tylko w Gorzowie, bo tam jest jeden pasjonat, który to robi. Ja wychowałem muzycznie 50 tysięcy dzieci. Jak jadę na jedną sesję dziesięciodniową, to mam tych dzieci 2,5 tys.
-    Takie czasy? Wszyscy mówią, że nie ma pieniędzy...
-    Są, są. Tylko ktoś je wywiózł. ( śmiech).
-    Obiegowe stereotypy mówią, że młodzież jest do kitu, nic jej się nie chce i w ogóle nic nie opłaca się robić.
-    Jak byśmy tak wszyscy siedli i opuścili ręce, to byśmy je mieli opuszczone wszędzie.
-    Mamy tu kapitalny przykład Zbyszka Domachowskiego, który jest pozytywnym „wariatem”...
-    ...Bo tylko dzięki takim ludziom to się kręci. Dzięki takim, którym się coś chce. Bo tak naprawdę młodzież czeka. Tu przyszło 40 dzieciaków z gimnazjum. To jest podobno najgorszy wiek i podobno nic z nimi nie można zrobić. Widziałem po twarzach ,że się cieszyli, współpracowali.
-    A może oni się cieszyli, że im lekcja przepadła?
-    Wtedy mieliby ręce zajęte komórkami. A oni klaskali i śpiewali ze mną razem. To znaczy, że można.
-    Poważnie mówiąc. Może warto rozszerzyć ten program o młodsze klasy, może przedszkola?
-    W Gorzowie zaczynałem od przedszkola. Publiczność chodziła mi na czworakach po dywanie a ja z nią. Tam się wprowadza ten program od trzeciej klasy szkoły podstawowej i wszyscy muzycy jazzowi w Polsce wiedzą, że jest coś takiego, mają przygotowane programy. Cyklicznie tam się zmieniamy.
-    To może nie odkrywać Ameryki, tylko kopiować dobre wzory?
-    Jasne. T o są potem słuchacze jazzu. Tam jest klub jazzowy „Pod filarami” i słuchaczy ma takich, którzy kończą podstawówkę i mają ulgowe wstępy na koncerty. Tam się z tego robi publicznośc, tam się sprzedają bilety, tam przyjeżdżają Amerykanie Ja te lekcje staram się prowadzić w sposób wesoły i przystępny i to daje efekty. Na ulicy ludzie mi mówią dzień dobry, już dwa pokolenia. Mówią na mnie Pan Jazz.
-    Jeździ pan 21 lat .W Starogardzie bywa pan poza koncertami w „Ogródku”, w szkole muzycznej w ramach stypendium prezydenta miasta przyznanego Stowarzyszeniu Miłośników Muzyki Jazzowej. Co zrobić, żeby w Starogardzie było tak dobrze jak w Gorzowie?
-    Trzeba namówić szkoły, żeby się zgodziły na dwuzłotową składkę. W Gorzowie na początku były to tylko dwa dni w miesiącu, teraz to są dwa tygodnie w miesiącu. Kondycja już mi na to nie pozwala. Ja obiecuję skontaktować Zbyszka z Bogusiem Dziekańskim w Gorzowie i może coś dobrego z tego wyjdzie?
-    Dziękuję za rozmowę.



Leszek Dranicki
Na koncie ma 3 autorskie CD nagrane z czołowymi postaciami polskiego jazzu. W ubiegłym roku miasto zafundowało mu benefis w Teatrze Leśnym z okazji 30 - lecia działalności. Koncertuje solo, w duecie z Emilem Kowalskim, Maciejem Sikałą, w trio- Camerata Jazz Trio, z własną sekcją rytmiczną-Piotrem Lemańczykiem i Tomkiem Sowińskim. Gra jazz środka, chętnie śpiewa ballady, również blues. Kompozytor, autor tekstów, muzyk sesyjny.