Kwiaty na grobach polskich patriotów. Koncert – wieczornica w zamku Joannitów

Przed koncertem kilka słów na temat istoty niepodległości i śladach walki o polskość na ziemi skarszewskiej powiedział historyk, dyrektor skarszewskiego gimnazjum, autor obszernych publikacji historycznych Wiesław Brzoskowski. – W Skarszewach nie ma ani jednego symbolicznego miejsca, w którym można by złożyć kwiaty w dniu 11 listopada. Nie ma takiego pomnika, tablicy, obelisku. I nie ma wśród nas przecież już nikogo, kto mógłby pamiętać tamte wydarzenia. Pamięć ludzka wynikającą z doświadczenia sięgać może do dwóch pokoleń wstecz. Dbamy o groby rodziców, dziadków, rzadziej pradziadków.
I może właśnie na naszych cmentarzach trzeba szukać tych pomników pod którymi spoczywają ludzie, którym na sercu leżała niepodległość Polski i polskość w ogóle. Oni są na cmentarzu w Pogódkach, bo właśnie Koźmin w pogódzkiej parafii był wtedy prawdziwie polską wsią. Znaleźć ich możemy i w Skarszewach i na starym szczodrowskim cmentarzyku. Cisi, skromni ludzie, żyjący wśród społeczności w której przeważała narodowość niemiecka. To na ich mogiłach możemy składać wiązanki chcąc czcić rocznicę niepodległości.

Podniośle i refleksyjnie
Krzysztof Gornowicz jest tenorem, od 16 lat mieszkańcem Niemiec. Zawodowo śpiewa w chórze opery miejskiej w Bielefeld i uczy w tamtejszej szkole języka niemieckiego. Urodził się i wychowywał przez pierwsze lata swojego życia w Czarnej Wodzie. W Skarszewach zaśpiewał pieśni religijne i patriotyczne. Usłyszeliśmy między innymi „Ave Maria”, „Czerwony pas”, „Jeszcze jeden mazur dzisiaj”, „Pieśń wieczorną” Moniuszki” i „Kalinę” Lenartowicza.
Występ Skarszewskiego Towarzystwa Śpiewaczego pod dyrekcja Krystyny Wieckiej rozpoczął się „Rotą”. Później zespół zaśpiewał „Legiony”, „O mój rozmarynie”, „Maszerują strzelcy” i inne pieśni patriotyczne i żołnierskie z pierwszego dwudziestolecia XX w.
„Roty” i „Boże coś Polskę” w wykonaniu Skarszewskiego Towarzystwa Śpiewaczego publiczność wysłuchała stojąc.