Poniżej krótka historia narodzin Zosi, wykrycia choroby i błaganie o pomoc…
- Jestem matką dwójki dzieci, dwuletniego Dominika i Zosi, która ma zaledwie dwa tygodnie. Gdy wychodziłam z domu do szpitala z myślą, że wrócę do niego z moją nowonarodzoną córeczką, nie przypuszczałam, że lada moment mój świat się zawali. Jedyne, o czym wtedy myślałam, to by poród przebiegł bez komplikacji, by Zosia przyszła na świat cała i zdrowa. Chciałam być szczęśliwą mamą, wyobrażałam sobie, że tworzę bezpieczny dom swojej rodzinie, dom, do którego zawsze chce się wracać. Niestety, szczęście spowodowane narodzinami córeczki przyćmiła wiadomość o tym, że w moim ciele ukrył się nowotwór żołądka... – rozpoczyna swoją historię Pani Wioleta.
- Nowotwór jest rozsiany, przede mną pierwsza chemioterapia. Powiedzieć, że się boję, to jak nie powiedzieć nic. Jestem przerażona. Czy dane będzie mi patrzeć, jak moje dzieci dorastają? Czy moja maleńka córeczka będzie pamiętać mamę? Co się stanie jeśli mnie zabraknie? Tulę moje dzieci do serca, a w oczach mam łzy, wiem, że muszę być silna, przecież mam dla kogo żyć! Jeśli nie uda mi się pokonać choroby w Polsce, będę szukać ratunku na całym świecie! Muszę być gotowa, gdy pojawi się najlepsza szansa na pokonanie nowotworu! Proszę, pomóż ratować moje życie... – kontynuuje zrozpaczona mieszkanka Bobowa.
Każdy z nas może dołożyć swoją cegiełkę, aby podarować Wiolecie życie. Aby wesprzeć zbiórkę zachęcamy do odwiedzenia strony internetowej: www.siepomaga.pl/walka-wiolety. Każda przesłana złotówka zbliża do osiągnięcia założonego celu!
Napisz komentarz
Komentarze