Nie żyje Roman Kotowski, wychowawca wielu młodych pokoleń

"co powiedziałeś? k..wa? drabina!"

Człowiek legenda. Nie było takiego ucznia w chemiku który by nie znał „kota”. Takich pedagogów już nie ma. Opony Barcelona, Berlin, drabinki, gazownia, uginanie ramion pomogło niektórych uczniów wychować nie tylko na sprawnych fizycznie ludzi ale także ukształtowało ich charakter na radzących sobie w życiu pozaszkolnym z wszystkimi problemami. Nie tylko uczył, ale przede wszystkim wychowywał. Dziękuję za całe 5 lat. Odpoczywaj w pokoju Panie Profesorze.

Pan profesor był też opiekunem letnich turnusów OHP w mieście pod koniec lat 80-tych. My z Chemika pracowaliśmy razem z dziewczynami z Medyka.

Cztery lata z Nim w okresie, kiedy młody człowiek kształtuje swój charakter, to niezapomniany czas. Mój wychowawca i nauczyciel, Dzięki Niemu do dziś uprawiam sport i turystykę. W szkole oficerskiej, na pierwszym roku, na zajęciach WF - gimnastyka przyrządowa (koń, skrzynia, kozioł, drążek). po wykonaniu ćwiczeń major - wykładowca pyta mnie, w którym klubie trenowałem gimnastykę. Zdziwił się, że to nie był klub, tylko mała salka w budynku internatu ZSPCH i baaaardzo skrócony dobieg do odskoczni ;). Rajdy piesze i rowerowe. Kaszuby, Bieszczady, Karkonosze, Tatry. Planowanie tras rajdów, telefonowanie do schronisk, uczyliśmy się życia. Obozy narciarskie i niezapomniane wycieczki klasowe. Lekcje wychowawcze - majstersztyk. Trzeba się było do nich naprawdę przygotowywać, pisać referaty. Spoczywaj w pokoju.

Pan Romek miał zawsze dobry humor ale posiadał niezmierną dyscyplinę i wymagał od chłopaków wysiłku. W 2020 zawdzięczam mu moją pasję do pływania i wspomnę że chociaż wymagał to jednak przejmował się losem szczęścia nas ludzi młodych - wspomniał o sprawach sercowych które jak u mnie, nie wyglądały najlepiej, niestety. Brawo dla tak wspaniałego trenera i wzbudzającego ducha walki człowieka.

Był jeszcze wakacyjny turniej siatkówki w czerwonym ogólniaku latem 1989, prowadzony przez pana profesora.

Wyrazy współczucia dla rodziny... Dawał czasami w kość ale był dobrym nauczycielem wf-u. Będę zawsze go dobrze pamiętać. Dobry człowiek...

Cześć Twojej pamięci legendo!

Pamiętam jak kolega pompował a ja się śmiałem na co pan profesor"szydzisz z kolegi -podpor przodem i 20 jedziesz,"takich ludzi się pamięta.RIP

Roman to nie tylko nauczyciel. To wspaniały Ojciec i Szlachetny Przyjaciel!!! Kondolencje dla Urszuli i Dzieci! Spoczywaj w Pokoju.

Pan Roman był moim wychowawcą w Chemiku, prawdziwym wychowawcą. Kilku uczniów z mojej klasy wraz ze mną zamieszało w internacie, po to aby podciągnąć się po słabym półroczu i zdać do kolejnej klasy. Pały (dwóje) były do poprawienia, aby nie powtarzać klasy. Tylko Pan Roman mógł wpaść na taki pomysł. Takich ludzi się nie zapomina. Kot opiekował się swoimi myszkami w szkole. To był bardzo dobry człowiek.

miałem z nim lekcje w zawodówce super nauczyciel przede wszystkim bardzo wyrozumiały do uczniów i bardzo humorystyczny umiał być jak się paliło papierosa w wc jak wszedł dostało sie dziennikiem w głowe i puszczał z wc ale najpierw powiedział ze masz tego papierosa do końca spalić bo to są pieniadze uczniowskie z praktyk cięzko zarobione nie wpisywał uwag krył cię jeszcze przed dyrem żeby dyrektor o niczym się nie dowiedział i twój wychowawca poprostu nauczyciel do rany przyłuż.Niech mu ziemia lekką będzie i niech bóg na go w swojej opiece

W związku z panem profesorem przypomina mi się stary polski film "Szansa" z Krzysztofem Zaleskim. Z tym, że tam skończyło się to źle.

Parę razy był u nas w zastępstwie. Naprawdę prawdziwy "nauczyciel" stara dobra szkoła. Dzisiaj dzieciakom się rzuca piłkę i grajta...

Pan Roman Kotowski. Tak jak wielu napisało, to dla nas "człowiek legenda". Myślę, że każdy kto miał z nim "styczność" otrzymał od Niego wartość dodatnią w życiu, za którą bardzo by mu dzisiaj podziękował. Również pamiętam urozmaicone zajęcia fizyczne, takie jak np. tor przeszkód, hokej, narty, tenis, różnego rodzaju biegi (sprint, sztafety, także motywował do biegów kociewskich, szpegawskich, itp.), piłka ręczna i nożna, wspinanie się na maszty, różnego rodzaju gimnastyka, rzut oszczepem, rzut kulą, zjazd saneczkowy (najwyższą ocenę dostawali Ci, którzy tak się rozpędzili, że przejechali betonowy chodnik na górce), łyżwy, skoki w dal i wiele wiele innych dyscyplin wprowadzał mimo braku funduszy, nawet ładowanie węgla do kotłowni, heh. Tak, ładowanie węgla. To był człowiek, który potrafił zorganizować wiele rzeczy. Dzięki temu, mogliśmy grać na hali Kociewie i korzystać np. że skoków do basenu gąbkowego. Do zajęć wprowadzał dyscyplinę i wszczepiał zdrowe inicjatywy. Nie brakowało także humoru. Ja byłem w grupie "Szmbonurki" (Technikum Ochrony Środowiska) a koledzy w grupie "Probówki" (Technikum Chemiczne) :-) Ech... naprawde szkoda takich ludzi. O takich ludziach tworzy się filmy, bo są wzorcem dla innych nauczycieli. Nie ugięty i konsekwentny. Ogromne kondolencje dla Rodziny. Niech Bóg ma go w swojej opiece..