Między ogniem a wodą...

Sytuacja w regionie jest poważna. W ostatnich dwóch tygodniach regularnie odnotowujemy drugi i trzeci (najwyższy) stopień zagrożenia pożarowego. Mieliśmy już kilka pożarów – choć były one małe i zostały błyskawicznie ugaszone, to nie stało się to samo z siebie. To efekt lat profesjonalnej współpracy z Państwową i Ochotniczą Strażą Pożarną (PSP i OSP) oraz specyficznego sposobu prowadzenia gospodarki leśnej, który ogranicza rozprzestrzenianie się ognia.
Za tym bezpieczeństwem stoją konkretni ludzie: leśniczowie i podleśniczowie w terenie oraz pracownicy biurowi pełniący dyżury w Punktach Alarmowo-Dyspozycyjnych (PAD) jako pełnomocnicy Nadleśniczego.

Dlaczego wciąż jest sucho? Mechanizmy natury
Pytanie o suszę powraca: „Przecież w zimie był śnieg?”. Niestety, woda z gwałtownych odwilży ucieka do rzek, zamiast wsiąkać w grunt. W lesie sytuację pogarsza tzw. intercepcji – korony drzew działają jak parasol, zatrzymując lekkie deszcze, które parują, zanim dotkną gleby. Do tego dochodzi transpiracja – w upale drzewa oddają wilgoć do atmosfery, by schłodzić swoje tkanki, co jeszcze bardziej wysusza ściółkę.

Przywracamy życie siedliskom: Misja w Leśnictwie Swarożyn
Naszą odpowiedzią na te zmiany jest szeroko zakrojona retencja. Kluczowym punktem naszych działań jest autorski projekt Nadleśnictwa Starogard realizowany w Leśnictwie Swarożyn pod nazwą: „Ochrona miejsca bytowania żurawia pospolitego poprzez rewitalizację siedlisk wilgotnych i poprawę zdolności retencyjnej stawów paciorkowych”.
Chodzi o odtworzenie historycznego systemu 12 stawów paciorkowych, których historia sięga aż XIII wieku. Po latach starań Nadleśnictwo Starogard odkupiło te tereny w całości, korzystając wyłącznie ze środków własnych wypracowanych ze sprzedaży drewna. Obecnie przygotowujemy projekt małej retencji o kodzie MRN3. Szacujemy, że koszt odtworzenia tej infrastruktury przekroczy 4 miliony złotych (środki własne Lasów Państwowych) nie wliczając kosztu odkupienia stawów.
Woda z tego XIII-wiecznego systemu „paciorków” wpada bezpośrednio do zbiornika Węgornia. To tam, dzięki naszej inicjatywie i projektowi, we współpracy z Wodami Polskimi (które sfinansowały budowę zapory za 3 mln zł), agregujemy wodę na blisko 27 hektarach. Z Węgorni woda płynie dalej przez jeziora Młyńskie i Rokickie, trafiając do historycznego Kanału Młyńskiego wykopanego przez Krzyżaków, którym uchodzi do Wisły. Dzięki naszym działaniom ta woda zostaje w regionie i nawadnia lasy znacznie dłużej.

GMOK – Globalna walka o lokalne mokradła
Działania w naszej jednostce wpisują się w szerszą strategię Lasów Państwowych. Równorzędnie prowadzimy projekt pod nazwą GMOK, którego celem jest ochrona i przywracanie funkcji torfowisk, bagien i terenów podmokłych.
To gigantyczne przedsięwzięcie zaplanowane Lasów Państwowych na lata 2024–2029, o łącznym finansowaniu przekraczającym 117 mln zł. Celem jest ochrona siedlisk hydrogenicznych (zależnych od wody), które stanowią naturalną gąbkę i najskuteczniejszy oręż w walce ze zmianami klimatu. Budowa i odbudowa zbiorników małej retencji w ramach tego projektu realnie zwiększy ilość wody w naszych lasach.

Działamy szeroko, pytaj u źródła
Działalność leśników jest wieloaspektowa – od gaszenia pożarów i całodobowych dyżurów, przez ochronę rzadkich gatunków jak żuraw pospolity, po wielomilionowe inwestycje hydrotechniczne. Jako instytucja jesteśmy otwarci na udostępnianie wiedzy i rzetelnej informacji.
W dobie Internetu chcemy być dla Państwa wiarygodnym punktem odniesienia. Zachęcamy: pytajcie u źródła. Przeciwdziałamy dezinformacji, którą często karmią się portale nastawione na zysk z odsłon i krzykliwe tytuły wzbudzające emocje, a niekoniecznie bazujące na sprawdzonej wiedzy. My opieramy się na faktach. Nasze działania służą nie tylko przyrodzie, ale przede wszystkim bezpieczeństwu i przyszłości mieszkańców Kociewia.

Nadleśnictwo Starogard posiada profil na portalu Facebook, który polecamy obserwacji.