Tajemnice Kociewia. Najdziwniejsze urodziny Cesarza

W tym samy czasie do Starogardu ściągnięto  dowództwo 2 armii niemieckiej, na czele której  stał generaloberst Walter von Weiss. Niemcy zajęli hotel „Vorbach”. Przed kilkoma dniami dowództwo 2. armii mieściło się w Malborku, gdzie von Weiss kwaterował w hotelu „Loge”, stąd kierował dwunastoma dywizjami piechoty, 2 dywizjami  pancernymi, 3 grupami bojowymi i kilkunastoma  mniejszymi jednostki.

Wozy terenowe, , amfibie, motocykle BMW
Większość z nich została skierowana  do obrony Gdańska. Przed hotelem  gromadziły się szaroniebieskie wozy terenowe, pomalowane teraz na biało, amfibie, silne motocykle BMW o płasko ustawionych dwóch cylindrach, przedziwne hybrydy z ciągnikiem gąsienicowym, bardzo przydatne  do jazdy terenowej. Do sali restauracyjnej  „Vorbacha”  przybywali przemarznięci łącznicy z meldunkami ukrytymi w szerokich mankietach płaszczy ochronnych. Wokół panował gniew i przygnębienie.
Łącznicy  spod Brodnicy i Chełmna meldowali o ogromnej fali niemieckich uciekinierów z Prus Wschodnich. Przez  oblodzoną Wisłę, jak obliczono przeszło w rejon Borów Tucholskich ćwierć miliona uciekinierów, ponadto 30 tysięcy członków organizacji Toda, 90 tysięcy wozów i lekkich pojazdów spalinowych oraz 180 tysięcy  koni. To był krach niemieckiej struktury rządzenia, totalny upadek substancji życiowej Prus Wschodnich,  a działo się to niedaleko miejsca, gdzie na świat przyszedł  szef sztabu  generalnego Wermahtu generaloberst Heinz Guderian. We wrześniu 1939 roku pokazywał Hitlerowi polskie baterie rozbite  przy drodze z Tucholi do Świecia.

Urodziny Cesarza
 27 stycznia był dniem urodzin Cesarza, uroczyście i hucznie  obchodzonym nawet w czasach wojny. W restauracji „Vorbach” przy stole  siedzą kwatermistrz 2. armii Karl-Heinz Wirsing, generał Maximilian Wengler, dowódca dywizji pancernej, major Udo  von Ritgen, Fridrich von Wilpert dowódca  227 dywizji piechoty. 55 - letni  generał Walter von Weis nie objawia tego dniach ochoty na rozrywki. Jak wielkie  było ich   zdziwienie, kiedy w hotelowej sali naprzeciwko nich  stanął ulubiony wnuk kajzera, Ludwik Ferdynand Pruski z rodu Hohenzollernów.  Książę przybył do Starogardu w towarzystwie 75-letniego mistrza piekarskiego Franciszka Ligmanowskiego  z Elbląga, zajęli pokój na piętrze z widokiem na Rynek. Gdyby Ludwik był tu jako 10 - letnie dziecko spoglądałby z okna na monumentalny pomnik Cesarza.   
Książę Ludwik, tytularny władca  Prus Wschodnich  przed kilkoma dniami wraz z rodziną  opuścił rodowy majątek w Kadynach. Musiał się spieszyć,  cóżby był to za wyjątkowy traf, gdyby w ręce Rosjan dostała się księżna Kira, córka wielkiego księcia Cyryla,  pretendentka do tronu Romanowów,  od 1938 roku   żona Ludwika. Wierny pokoleniowym zasadom,  w  dniu ślubu włożył mundur Luftwaffe, z którego zdjął swastyki.

Więcej na ten temat przeczytasz w aktualnym wydaniu Gazety Kociewskiej!